ค.ควายท้ายทุ่งกว้าง

สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับทุกท่านทั้งขาประจำและผู้หลงผิดเข้าสู่บลอค

หัวข้อเอนทรี่วันนี้คือ “บันทึกเรื่องเศร้าของเด็กนักเรียน”ภาคการ์ตูน4ช่อง ที่ในที่สุดก็ปั่นมันออกมาเป็นการ์ตูน4ช่องได้สำเร็จ(แม้จะเป็นเพียงส่วนเล็กน้อยก็ตาม) หลังจากที่อยู่ในสภาพของpersonal massageในmsnมาเกือบปี  ทั้งนี้จะขอชี้แจงก่อนเริ่มเรื่องซักเล็กน้อย

สำหรับผู้ที่เข้าใจว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเศร้าเคล้าน้ำตาชีวิตหดหู่บัดซบของนักเรียนม.ปลายตาดำๆที่รัดทดอดสูเสียยิ่งกว่านางเอกละครไทย ต้องขออภัยหากชื่อเอนทรี่นี้ทำให้ท่านเข้าใจอย่างนั้น เพราะมันไม่ใช่ และไม่ใกล้เคียงเลย แต่ที่ตั้งแบบนี้เพราะช่วงแรกที่เกิดเรื่องนี้ครั้งแรกในmsnมันเศร้าใจจริงๆ แต่หลังๆมาชักหลุดประเด็นไปเรื่อยๆ มีเสียงท้วงติงมาว่าบางทีเราควรจะเปลี่ยนเป็น"บันทึกเรื่องเสื่อมตับของเด็กนักเรียน"แทน อันนี้ไว้จะพิจารณาอีกครั้งแล้วกัน ขอคงต้นฉบับเดิมไปก่อน

 บันทึกเรื่องเศร้าของเด็กนักเรียน เป็นเรื่องจริงในชีวิตประจำวัน ธรรมดาสุดๆของเด็กนักเรียนม.ปลายกลุ่มเล็กๆ(เท่าที่คนมนุษยสัมพันธ์ต่ำอย่างเราจะรู้จัก) ออกแนวเดียวกับเรื่อง”ป้ายบอกทาง”ที่เอามาให้ดูเป็นตัวอย่างในเอนทรี่ที่แล้วน่ะ เพราะเรื่องนี้ตั้งใจให้เป็นรวมเรื่องราวเล็กๆน้อยๆในชีวิตประจำวันเด็กม.ปลายธรรมดาๆที่ไม่ได้ตื่นเต้น ผาดโผนเหมือนในนิยาย (แน่ล่ะชีวิตคนๆนึงจะเจอเหตุการณ์แบบนั้นซักเท่าไหร่เชียว)

เรื่องนี้เป็นบันทึกเหตุการณ์ที่หลายคนอาจจะเคยพบเหตุการณ์นี้ แล้วลืมไป หรือบางทีมันอาจจะเป็นอะไรที่ทำจนชินจนไม่ได้สนใจ แต่เมื่อเวลาผ่านไปแล้วเราได้กลับมาอ่าน เรื่องราวเล็กๆน้อยๆเหล่านี้อาจจะทำให้กลับไปนึกถึงเรื่องอื่นๆความประทับใจต่างๆที่ผ่านมามากมายก็ได้ ใครจะรู้ล่ะ

(จริงๆแล้วเรายังไม่รู้เลย....- -‘’)

 **หมายเหตุ**ตัวละครในเรื่องไม่ได้มีอยู่จริง(เพราะจขบ.เอาคนจริงๆหลายคนมาผสมยำเป็นตัวละครตัวนึง แต่เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องจริงนะจ๊ะ 

เรื่องที่1 ประโยคฮิตติดปาก

เรื่องที่2 บัดดี้

เป็นเรื่องปกติอีกเช่นกันที่ใน1ปีการศึกษาจะต้องมีการเล่นบัดดี้เพื่อกระชับมิตรในห้องอย่างน้อย1ครั้ง(อยากเล่นมากกว่านั้นไม่ว่ากัน) แต่แม้ว่าโรงเรียนจะห้ามเล่นบัดด็อกเพราะมันรุนแรงไป การเล่นบัดดี้ก็สามารถแกล้งเพื่อนเล็กๆน้อยๆได้ ด้วยการเลือกซื้อของขวัญไปให้นั่นเอง

 

อีกเรื่องนึงที่แปลกและหลายคนสงสัยแต่ไม่ได้คำตอบคือ ทำไมสหกรณ์เราชอบขายของแปลกๆไม่น่าจะมีคนซื้อด้วย??...บางทีอาจจะมีไว้ให้เด็กๆได้เล่นบัดดี้กันเนี่ยแหละ

3.บัตรสาย

ที่โรงเรียนถ้ามาหลังเข้าแถวถือว่ามาสาย ต้องรับบัตรสาย ถ้ามาสายหลายๆครั้งจะถูกโทรเรียกผู้ปกครองและอาจะตัดคะแนนได้ และอาจารย์ที่ตึกก็มักจะเคร่งเรื่องไอ้กระดาษบัตรสายเหี่ยวๆสีชมพูนี่มาก

  

อันที่จริงตัวเราเองไม่เคยต้องรับบัตรสาย เพราะไม่เคยมาสาย(คนดีศรีสังคมมาก) แต่ที่รู้เพราะพวกเพื่อนๆสายขาประจำรายงานอาจารย์เวลาท่านถามเรื่องบัตรสายเนี่ยแหละ อาจารย์ซุปเอเขาให้ทำอย่างนั้นจริงๆไม่ได้โม้!!

4.ใบลา

ตามกฎที่ถูกต้อง การจจะออกโรงเรียนก่อนเวลาจะต้องมีใบลากิจ แต่ช่วงใกล้สอบนักเรียนมักจะชอบโดดกลับบ้านกันหน้าตาเฉย ซึ่งมันก็เป็นอะไรที่ดูไม่ค่อยดี เดี๋ยวนี้เขาเลยค่อนข้างเข้มงวดเรื่องการโดดเรียนมากขึ้น

 

เรื่องที่5 ใบความรู้สึก

มีหลายคนเขียนได้เสื่อมใจเทียบชั้นนายค.เหมือนกัน ไม่รู้เพราะสิ้นปีแล้วเลยคิดจะปล่อยผีหรืออย่างไร มีเพื่อนอีกคนเขียนไว้ ช่วงแรกก็บ่นๆๆๆๆว่าอาจารย์ดุ ใจร้ายอย่างโน้นอย่างนี้ จากนั้นก็หลายเป็นช่องว่างที่ถูกทาทับด้วยลิขวิดหนาเป็นปื้ด ก่อนจะมีคำบรรยายข้างๆว่า “ด้วยหิริโอตัปปะจึงขอลบข้อความนี้ทิ้ง”

6.เรื่องผีๆ

เรื่องผีกับโรงเรียน และนักเรียนไทยเป็นของคู่กันอยู่แล้ว แต่บางตำนานมันก็มีที่มาได้พิลึกดีเหมือนกันนะ

เรื่องนี้เกิดกับพี่สายของเราเอง

ดูอย่างนี้แล้วอย่าเพิ่งพาลว่าเรื่องผีทุกเรื่องมีที่มาเสื่อมๆแบบโม้เอาเองอย่างนี้หมด ไว้เอนทรี่ต่อๆไปจะเอาเรื่องมือปริศนามาเขียน อันนี้เจอกับตัวเอง- -‘’ 

ปั่นจบมาแต่เพียงเท่านี้ ตอนต่อๆไปจะตามมาในpart2 3 4ต่อๆไป

ใครมีเรื่องน่าสนใจนำเสนอบอกกันได้ จะได้แบ่งปันเรื่องราวให้ทุกๆคนอ่าน55+

ว่าด้วยเรื่องตัวละครก่อนจบ

คาดว่าอ่านมาถึงตรงนี้ทุกคนอาจจะสงสัยว่าแม่ตัวละครหน้าจืดที่โผล่มาทุกๆตอนใช่จขบ.มั้ย ต้องขอบอกว่าไม่ใช่ทั้งหมด(เพราะเราเป็นคนหน้าตาน่าเชื่อถือและคงแก่เรียน madam red hairบอกมานะฮ้า) เรื่องราวที่เกิดส่วนใหญ่มาจากจขบ.แต่ก็มีบางส่วนเป็นเรื่องของเพื่อนคนอื่นๆเช่นกัน ตัวละครนี้ตั้งใจวาดขึ้นมาให้ดูเป็นนักเรียนธรรมดาสุดๆ แต่แน่นอนถ้าธรรมดาเกินไร้จุดเด่นมันก็ไม่ใช่ตัวละครหลักน่ะสิ เราจึงจัดการเดิมผมกระดกทรงเขาควายมาให้ เป็นตัวแทนว่าเจ้าหล่อนกลายร่างมาจากเกรียนคุงนั่นเอง ตอนนี้ยังไม่มีชื่อให้ เพื่อกันความสับสนเราจะเรียกว่า”เกรียนแบ๊ว?”ไปก่อน ไว้มีชื่อดีกว่านี้เมื่อไหร่จะนำมาบอกนะ

จบบันทึกเรื่องเศร้าของเด็กนักเรียนภาค1ไว้เพียงเท่านี้

เอนทรี่นี้ยาวแฮะ

edit @ 7 Apr 2009 19:59:33 by ChryX

edit @ 8 Apr 2009 23:19:32 by ChryX