อัพบลอคครั้งนี้เป็นการระบายของเข้าของบลอคอย่างเดียวค่ะ

ไม่อยากอ่านก็ข้ามได้นะ

++++++++++++++

เราเขียนลงบลอคทั้งๆที่รู้ว่า ไม่มีทางที่นายจะได้อ่านมัน

.

.

.

เรารู้จักกันมา 3 ปีเต็มๆพอดี

ช่วงม.ต้น เค้าว่ากันว่าม.1จะได้กลุ่มเพื่อนที่สนิทมากที่สุด

...ซึ่งนายก็เป็นหนึ่งในนั้น...

1ปี กับที่นั่งติดหน้าต่างข้างถังขยะ ที่พวกเรานั่งอยู่รวมๆกัน

ผ่านเรื่องราวต่างๆมาด้วยกันก็เยอะ

นายเป็นคนเรียนดี กีฬาเด่น เฮฮาอยู่เสมอ ถึงปากจะไม่ดีก็เหอะ

ถึงเราจะเคยอยู่ห้องเดียวกันแค่ปีเดียว แต่นายก็ถือเป็นเพื่อนสนิทเรานะ

แม้ว่าปีต่อมาจะไม่ค่อยเจอกัน เพราะนายมาสาย และเอาแต่เล่นบาสทั้งวัน

ไม่รู้ว่านายคิดยังไง แต่เราก้ยังนับว่านายเป็นเพื่อนรักตลอดมา

เราช็อคมากตอนรู้ว่านายป่วย ไม่เคยคิดว่าคนแข็งแรง เล่นกีฬาทุกวันแบบนายจะมาเป็นอะไรได้ง่ายๆ

1 ปี มันเร็วมากจริงๆ ... แต่มันคงยาวนานสำหรับนายใช่มั้ยที่ต้องทนทรมานแบบนั้น

ทุกครั้งที่เราไปเยี่ยมนาย นายก็ทำเหมือนร่าเริงทั้งๆที่มันไม่ได้เป็นยังงั้นใช่มั้ย

เมื่อวันพุธที่เรารู้ข่าวเรื่องนาย เรายังไม่เชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง

มันเร็วเกินไป...เร็วจนรับไม่ได้

รู้มั้ยเรายังคิดว่ามันเป็นแค่ฝันไป จนได้ไปงานนายเมื่อวาน

ไม่เคยเสียใจ หรือรู้สึกผิดที่ปล่อยให้เวลาผ่านไปแบบนี้มาก่อน

นานๆกว่าเราจะหาเวลาไปเยี่ยมนายวักที เราขอโทษ

ปิเเทอมที่ผ่านมาเราไปได้ไปหานาย เพราะคิดว่ายังไงนายก็จะกลับมาเรียนได้ตามปกติ

คือเราไม่คิดว่านายจะ....

ขอโทษด้วย ขอโทษจริงๆ ถึงนายจะไม่รับรู้แต่เราก็เสียใจมากๆที่นายจากไปนะ

บางทีมันอาจจะดีกับนายแล้ว ที่ไม่ต้องทนทรมานต่อ

ยังไงนายก็ยังเป็นเพื่อนที่ดี ของเราเสมอนะ

ขอโทษจริงๆ จะไม่ลืมนายเลย

.

.

.

1ปีใน445

"เลขที่ติดกันเลย 11-12 เหมือนโทรสั่งพิซซ่าเลยเนอะ55+"

.

"สวัสดี วันนี้คุณลืมตาแล้วหรือยัง"555+

.

"ตกลงนี่นายว่ายน้ำไม่เป็นเหรอ"

"เออ"

"แล้วมีชุดว่ายน้ำได้ยังไง"

"...ก็มีละกันน่า"

.

"ทิ้งขยะด้วยๆ"

"-*- เราเบื่อที่นั่งติดขยะว่ะ"

.

"ไหนๆ วันนี้มีการบ้านไรบ้าง"

"อย่ามายืนคร่อมดิ สยอง"

.

"พรุ่งนี้เราสองคนเป็นเวร รดน้ำต้นไม้ อย่ามาสายนะ"

"งืมๆ"

..."นายมาช้า ให้เราไปรดน้ำคนเดียว โหดร้ายที่สุด "

.

"เหรียญนั่นน่ะ ไม่ต้องพยามแงะมันหรอก เราลองมาทุกวิธีแล้ว"

.

"อ. ชื่อใครอ่ะ?"

"อยากรู้เหรอ หึหึ"

"หัวเราะแบบนั้นหมายความว่าไงยะ-*-"

.

"ฝนตก...นายมีร่มนี่นา ช่วยเดินไปส่งตรงโน้นหน่อยดิ"

"แกก็ถือร่มเดินไปเองดิ"

"-*- บ้าป่ะ...แล้วเราจะเอาร่มกลับมาคืนนายได้ไง"

"เออ จริงด้วยเนอะ....โอเค งั้นเด๋วไปส่ง"

.

"ไอ้ซาดิส ป่าเถื่อน"

"นายก็ถึกเถื่อนเหมือนกันล่ะ"

"ผู้หญิงที่ไหนเค้าทำแบบนี้กัน หา?"

.

"อุ๋ม วาดรูปให้หน่อย"

"ทำเองสิยะ-*- นายเคยทำอะไรเป็นประโยชน์บ้างมั้ยถามจริง"

"โห่ เราก้เป็นคนเขียนรายงานไง"

"เออ ลืมไปว่าลายมือสวย"

.

"อี๋~~เล่นบาสกลับมาเหงือ่หยดง่ะ"

"พูดมากน่ะ"

.

"วันลอยกระทงทำอะไร"

"ตีแบท"

"ไอ้พวกว่างงาน...แต่เด๋วเราไปเชียร์นายตีแบต55+"

.

"5...4...3...2...1 เที่ยงห้านาทีแล้วจ้า!!!"

.

"เอ้าของขวัญวันเกิด ที่วางมือถือพี่เราไปหามาให้"

"... แกลืมไปแล้วเรอะว่าเราไม่มีมือถือ"

"ง่ะ - -'' "

.

"รำห่วยแตก งอมือเข้ามาหน่อยสิ" "พยามอยู่เฟ้ย"

"เต้นรำเหมือนเพนกวินเดินเลยอ่ะ พงเอ๊ย"

"มาซ้อมทุกเที่ยง สายเราเตะนายแน่-*-"

.

"เทน้ำ~~~"

"ใส่แก้ว~~~"

.

"นายเป็นแชมป์งัดข้อของห้องเลยนะเนี่ย"

.

"โหย~~ทอปวิทย์หลัก ฟิตว่ะ"

.

"พูดตามนะ prince prinville the prince of prinston"

"เอ่อ...ปริน ปรินวิน..."

"ภาษาอังกฤาห่วยจริงเลย"

.

"พงจ๋า ขอเฟอเรโร่ที่น้ำให้หน่อยดิ๊ ชิ้นนึงๆ"

"เอาไปดิ"

"ให้จริงง่ะ...ใจดีที่สุดเลย"

.

"ลงเรียนวิชาเพิ่มคอมพิวเตอร์อย่างเดียวเลยนี่ อยากเรียนวิศวะคอมรึไง"

"ป่าวหรอก ...เราไปเล่นเกมส์น่ะ555+"

.

"วาดการ์ตูนเลขให้หน่อยดิ เอานี่"

" มารยาทเหรอยะ อยุ่ๆก็มาโยนงานโครมแล้วเผ่นแบบนี้"

"เอ้าเสร็จแล้วเราไม่ระบายสีให้นะ"

"ไม่เป็นไร ขอบคุณ....พิม~ระบายสีให้หน่อย"

"ตกลงไม่คิดจะทำอะไรใช่มั้ยเนี่ย-*-"

.

"ไอ้อ้วน!"

"เฮอะ เราไม่อ้วน ออกจะหุ่นดีสมบูรณ์"

"นายใส่เข็มขัดยังกะแหนม ยังมาพุดอีก เห็นได้ชัดว่าเล่นบาสไม่ทำให้คนผอมลง"

.

"ดูนี่ดิๆ รองเท้าขาดเป็นสองรุเลยเห็นป่ะ"

"แล้วทำไมไม่เปลี่ยน ชี้ให้ดูทำไม"

.

"บ้านนายมพี่น้องมั้ยเนี่ย"

"มีพี่สาวคนนึง กะน้องคนนึง น้องนะแม่งโคตรซวน ชอบเอาหมวกเราไปใช้...."

(รู้มั้ย ว่าน้องนายหน้าเหมือนนายมากเลยนะ เหมือนจนเราเห็นแล้วคิดถึงนายขึ้นมาทันทีเลย)

.

"เป็นไงบ้างอ่ะ ทำไมต้องปิดตาด้วย?"

"คือมันเห็นภาพซ้อนอ่ะ หมอเลยให้เอาผ้าปิดไว้"

.

"อาการเป็นไงบ้าง"

"ก็เรื่อยๆอ่ะ น้ำหนักยังเท่าเดิมอยุ่เลยเนี่ย แต่เราสูงขึ้นนะ^^ "

(เรื่อยๆงั้นเหรอ แต่นายหันไปบอกพี่พยาบาลนี่ว่านายอ้วกทุกวัน ไม่ใช่รึไง)

.

ในเมื่อนายไปแล้ว เราก็อยากให้นายไปอย่างสงบนะ

มันช่วยไม่ได้แล้ว แต่เราขอโทษจริงๆที่ไม่ได้ไปเยี่ยมนาย

ยังไงนายก็เป็นเพื่อนสนิทของเรา ถึงนายอาจจะไม่ได้คิดอย่างงั้น

ขอให้หลับอย่างสงบ

"จะจำไม่ลืมว่าในชีวิตช่วงหนึ่ง ได้เคยเคยเจอกับคนที่ดีอย่างเธอ จะรวมทุกความทรงจำ ที่เราทั้งสองต่างเจอ คงอยู่ภายในใจ ......ชั่วนิรันดร์"

.

.

เด็กชายข้างถังขยะ

p.s. ข้อความข้างบน ลอกมาจากเพลงเก่าๆที่ได้ฟังมาน่ะ
edit @ 2007/06/10 22:42:07

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

จากที่อ่านมา....พอจับใจความได้

เสียใจด้วยนะ ^^lll

เป็นความทรงจำที่ดีมากเลย

เมื่อกี้ตอนอ่านรู้สึกเหมือนกำลังนิยาย

แต่นิยายก็มาจากชีวิตจริงแหละเน้อ

เสียใจด้วยจริงๆขอให้เก็บเขา

ไปในความทรงจำตลอดไปนะ^^
เสียใจด้วยนะ
ถึงเราจะไม่เคยรู้จักกัน
แต่นายคงมีความหมายกับคนหลายคนมาก

คนที่เสียไปแล้ว จะมีชีวิต อยู่ในความทรงจำ

เขายังมีชีวิตเสมอนะ อุ๋ม
ในความทรงจำ
ดูแล้วเป็นความทรงจำที่ดี ดีมากๆ

ให้เขามีชีวิตในความทรงจำต่อไปนะ
เค้าก็ไม่รู้อะไรเลย
จนวันก่อนโทรไปหาแอร์
แอร์ก็บอกว่ารู้จัก
รุ่นเราคนที่ป่วยเป็นลูคิเมียมั้ย
แต่พอเค้าบอกว่ารู้จัก
แอร์ก็บอกว่า...แล้ว
เค้าเองก็ตกใจ
ไม่ได้ไปเยี่ยมเลย
ไม่ได้เจอหน้าเลย
ไม่ได้คิดเลย

หลับให้สบายนะ
...

#3 By | Feria ♠ | on 2007-06-09 20:02

แสดงความเสียใจด้วยค่ะ ขอให้มีความสุขนะคะ อย่าทุกข์ทรมานอีกเลย
นู๋อาจจะไม่รู้จักพี่เค้า แต่ในฐานะรุ่นน้องขออวยพรจากใจจริง ถ้าเริ่มชีวิตใหม่ได้อีกครั้ง ขอให้พี่มีความสุขมากๆนะคะ

#4 By Looks@ki on 2007-06-09 22:28

อ่านมาทั้งหมด....

มิสงสารมากค่ะ....

เพื่อนผู้ชายมิเองก็มีคนหนึ่ง แถมสนิทกันมากๆด้วย

แต่ช่วงไม่ค่อยได้เจอกันนักเพราะติดงานแถมเรียนคนละโรงเรียน

แม้ว่าเพื่อนที่เรารักเค้าจะจากไป

มิจะคอยเป็นกำลังใจนะค่ะไซรจุง

แม้คนเราที่ตายไปแล้ว จะไม่สามารถมาอ่านมันได้อีก แม้เสียงจะส่งไปไม่ถึง
แต่ถ้าจิตใจเราที่ใส่คุณค่าสิ่งที่เราเขียนไปนั้น ต้องรู้สึกถึงได้แน่ค่ะ.....

//น้ำตาท่วม.....

เก็บความทรงจำแบบนี้ไว้ตลอดนะค่ะ

แล้วก็สู้ๆเค้าเราเชื่อว่า เค้าต้องมอง ไซรต๋า ที่ไหนสักแห่ง แน่ๆ ><!!

#5 By MimuRa-Game on 2007-06-10 06:04

ในฐานะรุ่นน้องคนหนึ่ง
ข้าพเจ้าก็ตกใจเหมือนกันเมื่อได้ยินข่าวนี้ตอนเมื่อเช้า แม้หนูจะไม่เคยรู้จักพี่คนนั้นก็ตามแต่ก็เสียใจมากๆ ค่ะที่ได้ข่าวมาแบบนี้ วันนั้นหนูมาสายเลยฟังเอาจากเพื่อนๆ ก็เรื่องแบบนี้ใช้เวลานานอะน่ะ หนูเข้าใจ หนูก็มีเพื่อนแบบนี้เหมือนกัน แต่ไม่อยากพูดถึง.. ก็ขอให้พี่มีความสุข น่ะค่ะ

#6 By Arkito on 2007-06-10 08:49

งานเยอะจัด ไม่ได้มาเยี่ยมแกนานแล้ว...

อ่านแล้วร้องไห้... ความทรงจำเธอดีเหลือเกิน เราซะอีกที่จำอะไรไม่ค่อยได้

"เฮ้ย ของัดข้อกับนายหน่อยจิ"
"เอาจริงเรอะ"

"เอ้า จะเอากี่วิ"
"10 วิ"
"1 2 3 ..... 10 ปึ้ก แพ้แล้วง่า~~~"

"เอาใหม่ ๆ คราวนี้ 3 วิ"
"แน่เรอะพิณนรี"

"อะ ๆ เริ่ม"
"1 2 3 ปึ้ก"
"ง้า~~~ นายแรงเยอะจริง ๆ "


"Prince Princevill the Prince of Prinston เราอุตส่าห์เปิดดิคคิดชื่อนี้เพื่อนายเชียวนะ"
"หาชื่อที่มันง่ายกว่านี้ไม่ได้แล้วเหรอ"

"เออนี่ แถวบ้านเรามีร้านอาหาร รายการที่ 5 คือ ปลากะพงหลงน้ำล่ะ~"

"อุ๊ยเธอ ไหนพงอะ"
"นั่นไง ๆ "
"ใส่ชุดบาสแล้วหน้าเหมือนเด็กป.1เลยว่ะ นั่นสิถึงหาไม่เจอ"
"เฮ้ยๆ สีเขียวได้เหรียญทอง...เฮ~"

"ฝากทิ้งนี่หน่อยนะ" "อืม" (วันนึงประมาณ 10 รอบขึ้น)


เรารู้สึกผิดที่ไม่ได้ไปเยี่ยมตั้งแต่ตอนสอบม.4 เสร็จ ไม่คิดว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว บางครั้งชีวิตอย่างเรา ๆ มันก็อยู่กับตัวเองมากเกินไปจนทำให้ลืมนึกถึงคนรอบข้าง แม้ว่าคน ๆ นั้นจะเป็นเพื่อนสนิทของเรา แต่เขาเพียงแค่ไม่ได้โผล่มาให้เราเห็น ก็ทำให้เราลืมเขาไปชั่วขณะได้

ขอเม้นท์หน่อยว่าแกวาดจินนี่หน้าเหมือนมันเกินไป...

นายจะอยู่ในใจเราเสมอ...

#7 By Hikaru (124.120.25.248) on 2007-06-17 19:59

อ่านแล้วเศร้าแทน
พูดไม่ออกแฮะ...

#8 By !!sมโบ้ on 2007-08-05 21:59